Η ανάπτυξη των φυτών εξαρτάται κυρίως από τη διατήρηση σωστής και σταθερής υγρασίας του εδάφους σε όλη τη διάρκεια της καλλιέργειας από τη σπορά μέχρι τη συγκομιδή. Η δυνατότητα μέτρησης και συνεχούς ελέγχου από τον αγρότη της υγρασίας του εδάφους είναι καθοριστική για την καλλιέργεια γιατί:

• Εξαρτάται από το είδος της καλλιέργειας και το στάδιο ανάπτυξης των φυτών.
• Εξαρτάται από τη σύσταση του εδάφους (πετρώδες, αμμώδες, συμπαγές) και από τη μορφολογία του αγρού (επικλινής, επίπεδος).
• Μεταβάλλεται από τις καιρικές συνθήκες: τη βροχή, την ηλιοφάνεια, τη θερμοκρασία και υγρασία του ατμοσφαιρικού αέρα, την ένταση και τη διάρκεια του ανέμου.
• Επηρεάζεται από την προγραμματισμένη άρδευση ανεξάρτητα από τις ανάγκες του εδάφους.
• Καθυστερεί την ανάπτυξη των φυτών (ιδιαίτερα στο στάδιο της σποράς) όταν η υγρασία είναι χαμηλή.
• Προξενεί ασθένειες (παράσιτα) και σαπίζει τις ρίζες των φυτών όταν η υγρασία είναι ψηλή.
• Αν είναι ψηλή (πολύ υγρό έδαφος) απομακρύνει από τις ρίζες τις θρεπτικές ουσίες του εδάφους (μεταβολή της ηλεκτρικής αγωγιμότητας) και του λιπάσματος (με συνέπεια τη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα) με αποτέλεσμα τη μείωση της ανάπτυξης των φυτών και την απώλεια κόπου, εργασίας, χρημάτων και ενέργειας.
• Μειώνει δραστικά την ποσότητα και την ποιότητα της γεωργικής παραγωγής όταν δεν παραμένει σταθερή.

Επίσης,

• Η καταγραφή της υγρασίας του εδάφους κατά τη διάρκεια μιας καλλιεργητικής περιόδου, δημιουργεί μία βάση δεδομένων ή ένα “ιστορικό” για τον αγρό με τη δυνατότητα διόρθωσης των εισροών (ποσότητα νερού, λιπάσματος, φυτοφαρμάκων) στην επόμενη καλλιεργητική περιόδο.
• Βεβαίως η διατήρηση της σωστής υγρασίας του εδάφους μειώνει την κατανάλωση νερού, με συνέπεια τη μείωση του κόστους παραγωγής και συμβάλλει στην εξοικονόμηση των υδάτινων πόρων.