Η μελλοντική εξάντληση των ορυκτών καυσίμων (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, άνθρακας) σε συνδιασμό με τη συνεχιζόμενη ζήτηση ενέρειας, αλλά και με τις αρνητικές επιπτώσεις της χρήσης τους στο περιβάλλον (φαινόμενο του θερμοκηπίου, ακραία καιρικά φαινόμενα), οδήγησαν στην εκμετάλλευση των φυσικών και ανεξάντλητων (δηλ. ανανεώσιμων) πηγών ενέργειας. Όλες οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας προέρχονται από την επίδραση του ήλιου στη γη και καθορίζονται ανάλογα με το τρόπο που εμφανίζονται στις παρακάτω μορφές:

• Αιολική (Κίνηση του Αέρα)
• Βιομάζα  (Φυτικής ή Ζωικής προέλευσης)
• Γεωθερμική  (Επιφανειακή Χαμηλής Θερμοκρασίας)
• Ηλιακή  (Θερμική ή Φωτεινή)
• Κυματική  (Θαλάσσια ή Παλιρροιακά Κύματα)
• Υδροηλεκτρική  (Χερσαία Κίνηση Υδάτων)

Το κόστος για τη θέρμανση μίας κατοικίας είναι σημαντική δαπάνη ιδιαίτερα στις εγκαταστάσεις με καύσιμο το πετρέλαιο, με αποτέλεσμα να οδηγεί τους ενοίκους σε μείωση των ωρών λειτουργίας ή στην άσκοπη αντικατάσταση του λέβητα, επιλέγοντας "φθηνότερο" καύσιμο. Σε αντίθεση αυτών των επιλογών, είναι εφικτή η διατήρηση του υπάρχοντος συστήματος θέρμανσης με την προσθήκη του απαιτούμενου εξοπλισμού που θα εξασφαλίζει άνετες συνθήκες θέρμανσης της κατοικίας (20°C) με παράλληλη σημαντική μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου και συνεπώς την εξοικονόμηση χρημάτων. Οι διατάξεις για το σκοπό αυτό είναι;

• Αντιστάθμιση της λειτουργίας του λέβητα
• Θερμοστατικές Βαλβίδες στα θερμαντικά σώματα
• Αυτοματισμοί ελέγχου θερμοκρασίας των χώρων